Şimdiye kadar çok gördük ,Acil zirve’leri, Terör zirvelerini.Ne oluyor bu zirveler sonunda ?
Bir şey olduğu yok…
Terör daha da azıyor,daha çok ocak sönüyor,daha çok yuvalar yıkılıyor, daha çok çocuk yetim kalıyor. Analar ağlıyor analar…
Artık usandık, “Bıçak kemiğe dayandı’ gibi laflardan, artık usandık,’Bu saldırılar barışın önüne geçemeyecek’ açıklamalarından .
Artık, ‘Sözün bittiği yerdeyiz’ gibi kelimeler duymak istemiyoruz.
Söz her zaman bitiyor,ama icraat yok icraat…
Laf değil icraat istiyoruz.
Türkiye Cumhuriyeti Devletini yönetenlerden.
Teröristleri Davullarla,zurnalarla karşılayıp şımartanlardan.
İtleri adam yerine koyup anlaşma zemini arayanlardan…
Kürt meselesi ile terör’ü ayırt etmeyenlerden,etmek istemeyenlerden.
Şehit cenazelerinde “Şehitler ölmez vatan bölünmez” diye bağırılmasından rahatsız olanlardan,
Sizler sözün bittiği yerdesiniz ama bizlerde söz bitmedi. Söylenecek o kadar söz var ki ; içimizden söylediklerimizi bir duyabilseniz.
Ne isyanlar var içimizde,ne volkanlar kaynıyor yüreğimizde.
Acılar nefretin ötesinde.
Anaların, babaların ,bacıların,yetim yavruların akıttıkları gözyaşları, yaptıkları bedduaları bu dünyada tutmasa da öbür dünyada mutlaka tutacak.
Bu dünyaya kazık çakacağını zannedenler unutmasınlar ki ölüm var ölüm..
Her canlı ölümü tadacaktır.
Büyük Türk Milleti ve şehitlerimiz adına bu işlerden sorumlu olanlara hakkımı helal etmiyorum.
