KAYSERİ HABER- Kayseri’de açılan bir sandıktan para ya da tapu değil, dededen toruna uzanan bir Sümerbank hatırası çıktı; bu küçük obje, bir ailenin değil koca bir şehrin, Kayseri'nin Cumhuriyet hafızasını yeniden hatırlattı.
Kayseri’de dededen toruna kalan son hatıra
Kayseri’de sosyal medyada paylaşılan bir anı, kısa sürede binlerce kişiye ulaştı. Paylaşımda anlatılan hikâye; para, tapu ya da değerli bir eşya değil, dededen toruna kalan sessiz ama anlamı büyük bir hatırayı gündeme taşıdı.
Paylaşımı yapan kişi, 15 yaşındayken köyde anneannesinden habersiz şekilde rahmetli dedesine ait sandığı karıştırdığını anlattı. Sandığın içinden çıkan küçük bir obje, o gün farkında olmadan hayatının en kıymetli eşyası haline geldi. Kimseye söylemeden bu hatırayı alıp kitaplığının baş köşesine koyduğunu belirten paylaşım sahibi, yıllardır o hatırayı sakladığını ifade etti.
Anlatılanlara göre dedesi, torun henüz 11 aylıkken vefat etmişti. Dededen geriye birkaç fotoğraf dışında neredeyse hiçbir şey kalmamıştı. Paylaşımda geçen “Dedemden bana fotoğraflardan başka kalan tek şey bu” cümlesi, okuyan birçok kişiyi duygulandırdı.
Paylaşımda dedenin “dini bütün, Avşar ve Atatürkçü” olarak tanımlanması ise Kayseri’de kimlik ve değerleri de beraberinde getirdi.
Avşar kimliği, Anadolu’da yüzyıllar boyunca üretimle, emekle ve ayakta kalma mücadelesiyle şekillenmiş; Cumhuriyet’le birlikte sanayi ve yerleşik hayatla buluşmuştur.
Kayseri’de Cumhuriyet hafızası yeniden konuşuluyor :
Bu hikâyeyi güçlü yapan sadece bir anı olması değil. Sümerbank, Türkiye’nin sanayi hamlesini, devletçilik anlayışını ve Cumhuriyet ruhunu temsil eden en önemli simgelerden biri. Kayseri gibi sanayi, emek ve üretim kültürü güçlü bir şehirde bu simgenin yeniden gündeme gelmesi, paylaşımı sıradan bir sosyal medya gönderisinin çok ötesine taşıdı.
Kayseri’de paylaşılan bu hatıra, insan hikâyesinin neden bu kadar ilgi gördüğünü de açıkça ortada, sandıktan çıkan bir hatıra; kuşaklar arası bağı, kaybolmayan değerleri ve Cumhuriyet’in gündelik hayattaki izlerini anlatıyor. Bu nedenle bu paylaşım sadece nostalji değildi,
Kayseri’de açılan bu sandığın içinden para çıkmadı, tapu çıkmadı. Ama onlardan daha önemli bir şey çıktı: tarih.
Sosyal medyada paylaşılanı okuyan herkes durup bir düşündü. Çünkü anlatılan şey sıradan bir eşya değildi. Bir dededen toruna kalan, yıllarca bir köşede saklanan Sümerbank hatırasıydı.
Kayseri’de büyüyen herkes bilir sandıkları. Evlerin başköşesinde durur. Kimsenin kolay kolay açmadığı, açıldığında ise geçmişin kokusunun yayıldığı sandıklar. İşte o sandıklardan birinden çıkan Sümerbank ürünü, bir anda yüzlerce, binlerce insanın çocukluğuna dokundu.
Kayseri’de Sümerbank demek ne demekti?
Kayseri için Sümerbank, sadece bir marka değildi.
Sümerbank demek: İş demekti, aş demekti alın teri demekti.
Kayseri’de paylaşılan Sümerbank hatırası, bir dönemin ne anlama geldiğini yeniden hatırlattı. Sümerbank, Kayseri için sadece bir marka ya da fabrika değildi; işti, aştı, alın teriydi. Binlerce insan için düzenli maaş, sigorta ve güvenceli bir hayat anlamına geliyordu. O yıllarda fabrikada çalışmak, bir ailenin geleceğini kurtarmak demekti.
Sümerbank’ta çalışan anne ya da baba sayesinde evlerde tencere kaynar, çocuklar okula gider, ev geçinirdi. Sabah girilip akşam çıkılan, alın teriyle kazanılan helal para, Kayseri’de üretim kültürünün temelini oluşturduğu Kayseri'nin Sümerbank’la birlikte sanayiyi tanıdığı, köyden kente işçi göçü yaşandığı ve binlerce ailenin kaderi değiştiği söylenmekte. Bu nedenle Sümerbank, Kayseri’de bir fabrika değil; bir hayat kapısı olarak hafızalarda yer etmiştir.
Kayseri, Nazilli, Ereğli ve Hereke’deki Sümerbank fabrikalarında üretilen ürünler, Türkiye genelindeki Sümerbank mağazaları aracılığıyla ülkenin dört bir yanına ulaştırıldığı söylenmekte. Kayseri, Sümerbank’la birlikte sanayiyi tanıdı. İnsanlar fabrikada çalıştı, düzenli maaş aldı, çocuklarını okuttu. Evlerdeki kumaşlar, perdeler, okul önlükleri Sümerbank’tandı. O yüzden Kayseri’de Sümerbank, evin içinden bir parçaydı.
Bu yüzden bugün biri “sandığı açtım, Sümerbank çıktı” dediğinde, insanlar sadece bakmıyor; hatırlıyor.
Bu bir nostalji değil, hafıza. Bu hikâye bize şunu gösteriyor: Bazı eşyalar eşya değildir. Bazı markalar marka değildir.
Sümerbank; Cumhuriyet’tir, emektir, üretmektir. Kayseri’de paylaşılan bu hikâye de bize şunu hatırlatıyor:
Geçmiş sandıklarda durmuyor, bizimle yaşıyor.
Ve bazen bir sandığı açmak, bir şehri yeniden hatırlamak demek oluyor.
