Eskiden acılar paylaştıkça azalırdı, şimdi mutluluklar paylaştıkça çalınır korkusuyla saklanıyor. İnsanların incinmemek için seçtiği sessizlik, acımasız bir konfor alanı oluşturuyor.
İdealize edilen profillere uyum sağlamaya çalışırken kendi benliğimizden çokça uzaklaşıyoruz. Hayal panosu ve gerçekler arasındaki farkı, eklediğimiz fotoğraflar değil gösterdiğimiz cesaret belirliyor...
Yazı seven kadar kışın da seveni çok. Yağan kar, içilen sıcak bir kahveyi hevesle bekleyeni var.
Yapay zeka o kadar sessiz ve derinden hayatımıza sızdı ki, fark etmeden onu hayatımızın her köşesine oturttuk. Artık hasta olduğumuzda doktora gitmeden önce ne yapmamız gerektiğini, sevgilimizle tartı...
Erteleyerek yapmaktan kaçtığımız her şey içimiz de dağ gibi büyüyor. Peki neden başlamak için adım atamıyoruz?
Bu bağlantı sizi https://www.denizpostasi.com dışındaki bir siteye yönlendiriyor.