Kayseri’de Osmanlı Devleti’nde 1908 yılı, siyasi hayatın yönünü değiştiren gelişmelere sahne olmuştu. 23 Temmuz 1908 tarihinde Kanun-i Esasi’nin yeniden yürürlüğe girmesi, yıllardır baskı altında yaşayan halk için büyük bir umut dalgası yaratmıştı. II. Meşrutiyet’in ilanı, özgürlük ve adalet beklentilerini artırırken, halk ülkenin dört bir yanında sesini duyurmaya başlamıştı.
Bu dönemde uzun süredir rüşvet aldığı, halka kötü davrandığı ve devlet malını zimmetine geçirdiği iddia edilen bazı memurlara yönelik tepkiler büyüdü. Özellikle taşra şehirlerinde halk, yeni dönemin getirdiği cesaretle yerel yöneticilerden hesap sormaya girişti. Birçok yerde memurlar halk tarafından makamlarından uzaklaştırıldı. Kayseri ise bu hareketlenmenin en çok yaşandığı şehirlerden biri oldu.
Kayseri Halkı Hükümet Binasına Yürüdü
Kanun-i Esasi’nin ilanının ardından Kayseri’de toplanan kalabalık, uzun süredir şikâyet ettikleri memurları cezalandırmak için hükümet binasına doğru yürüdü. Halkın hedefinde, çeşitli usulsüzlüklerle anılan memurlar bulunuyordu. Tepki çığ gibi büyüyünce kalabalık hükümet konağını bastı. Olayların merkezinde ise makamında bulunan Kayseri Mutasarrıfı Ahmed Arifi Bey vardı.
Kayseri’de Mutasarrıf Masasında Korkudan Hayatını Kaybetti
Hükümet binasının basılması sırasında Ahmed Arifi Bey, sıranın kendisine geleceği endişesiyle büyük bir paniğe kapıldı. Halkın hükümet konağına girişini duyan Mutasarrıf, yoğun stres altında kaldı. Yaşadığı şiddetli korku nedeniyle makamında, masasında otururken kalbi durdu ve oracıkta hayatını kaybetti.
Bu ölüm şehirde hem şaşkınlık hem de tedirginlik yarattı. Olayın yankıları kısa sürede yayıldı.
Kayseri’de Askeri Kumandan Şehri Terk Etti
Gelişmelerin ardından askeri firka kumandanı ve yaveri olan Ferik Mehmed Paşa, şehirdeki gerilimin kendisine de yönelebileceği endişesiyle aynı gece Kayseri’den ayrıldı. Şehrin hem idari hem askerî liderliğinin kısa süre içinde ortadan kalkması, Kayseri’yi bir süre yönetim boşluğuna sürükledi.
Kayseri’de Tarihe Geçen Olay
1908’de Kayseri’de yaşanan bu olay, II. Meşrutiyet’in ilanının taşrada nasıl büyük bir toplumsal hareketlenme yarattığını gözler önüne seriyor. Halkın adalet arayışı ile yerel yönetim arasındaki gerilim, Osmanlı’nın siyasi dönüşüm döneminin en çarpıcı örneklerinden biri olarak kayıtlara geçti.
