Kayseri Haber / Kayseri’de yaşayan 94 yaşındaki Ahmet Gümüşkuyu, 6 yıl önce hayatını kaybeden eşi Nurten Gümüşkuyu’na olan sevgisini mezar başında yaşatıyor. 64 yıl boyunca “hanımefendi” diye hitap ettiği eşinin vefatının ardından büyük bir boşluk yaşayan Gümüşkuyu, her hafta mezarlığa giderek dua ediyor, onunla konuşuyor ve özlemini böyle gideriyor.
26 Ocak 1956’da, annesi ve kız kardeşlerinin beğenmesi üzerine görücü usulüyle evlendiğini anlatan Gümüşkuyu’nun bu evlilikten bir kız çocuğu dünyaya geldi. 1 Eylül 2020’de eşini kaybeden Gümüşkuyu, birlikte geçirdikleri 64 yılı şu sözlerle anlattı:
“64 yıl beraber yaşadık, evliliğimiz çok güzel geçti. Birbirimizi üzmezdik, kırmazdık. 35 yıl annemle beraber yaşadık. Emeklilikten sonra bir kooperatife girdim, orada muhasebecilik yaptım. Eşimin rahatsızlığından dolayı işi bıraktım ve 2-3 yıl eşime baktım. Baktığım için de çok mutluyum. Kalbimde hiçbir uhdem yok.”
Eşine hayatı boyunca “hanımefendi” diye seslendiğini belirten Gümüşkuyu, geçmişte eşlerin birbirine isimle hitap etmesinin pek hoş karşılanmadığını dile getirdi ve şu anısını paylaştı:
“Bizim zamanımızda eşler birbirine pek ismiyle hitap etmezdi. Eşimle konuşurken bir gün bana 'Ahmet' dedi. Rahmetli annem, 'Bak kızım bu oğlanı ben doğurdum, sakın adını söyleme' dedi. Birbirimize, 'hanımefendi, beyefendi' dedik. 64 sene beraber hanımefendi, beyefendi böyle gittik, böyle hayatımızı geçirdik. Allah'a çok şükür memnunum, hiçbir şikayetim yok. Allah gani gani rahmet eylesin.”
Zaman zaman tartışmalar yaşasalar da birbirlerini kırmamaya özen gösterdiklerini söyleyen Gümüşkuyu, “Ev olur da söz olmaz mı?” diyerek evliliklerinin temelinde saygı ve sabrın olduğunu vurguladı. Özellikle arkadaşlarıyla şehir dışına gitmek istediğinde eşinden izin almakta zorlandığını da anlattı:
“Birimiz konuşursak birimiz susardık, öyle büyük bir tartışmamız olmazdı. Arkadaşlarımla bir iki günlüğüne yola giderdik, o izni almak için çok zahmet çekerdim. 'Hanımefendi lütfen bana kızma, bana müsaade et' derdim. Gönlü olmasa da biraz razı olurdu. Arkadaşlarımla Mersin'e falan giderdik. Yanından ayrılmamı istemezdi. Ben de onu kırmazdım. Mümkün mertebe birbirimizi idare ettik.”
Eşinin vefatının ardından derin bir boşluk hissettiğini anlatan Gümüşkuyu, mezarlık ziyaretlerinin kendisine teselli olduğunu söyledi. Evde eşinin oturduğu yere baktığında onu karşısında oturuyor gibi hissettiğini belirten Gümüşkuyu’nun bu durumu kızının dikkatini çekti. Kızının önerisiyle bir psikiyatriste gittiğini aktaran Gümüşkuyu, yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Evde oturduğu yere bakınca sanki karşımda oturuyor gibi oluyordu. Kızım, 'Baba, seni bir doktora götürelim' dedi. Psikiyatrist, 'Amca, ölüm hepimizin başına gelebilecek bir şey. Sen aklı başında bir amcaya benziyorsun, benim sana vereceğim ilaçlar seni biraz teskin eder ama senin biraz sabretmen lazım' dedi. Baktım doktor doğru söylüyor. Kendimi zor olsa da mümkün mertebe alıştırmaya çalışıyorum. Alıştım ama yine de zor oluyor. Gençlere, 'Lütfen birbirinizi kırmayın, karşılıklı saygı, sevgi ve sabır, bunu kulağınızdan çıkarmayın' diyorum. Geliyorum mezarına, duamı okuyorum, dertleşiyorum, 'Allah'a ısmarladık' diyorum gidiyorum. Hanımefendi, 'Allah'ın emriyle buraya geldin. Seni hiç bırakmaya kıyamam ama Allah'ın emri böyle. Bir gün ben de buraya gelip yatacağım, Mevla cennet ayrılığı vermesin' diyorum.”
Eşinin hastalığı sürecinde ona kıyamadığı için yemeklerini kendisinin yaptığını da söyleyen Gümüşkuyu, tarifleri eşinden öğrendiğini ve hâlâ o şekilde yemek yapmaya devam ettiğini belirtti. Sadece ev temizliği için dışarıdan destek aldığını ifade eden 94 yaşındaki Gümüşkuyu, eşine duyduğu sevgiyle gençlere de önemli bir mesaj veriyor: Saygı, sevgi ve sabır…
